Neler neler...

Doğum gününden sonra yine mi büyüdü acaba dedirtiyor...Bıcır bıcııır herşeyi anlatıyor, kısaca susmuyor...Evde sürekli bir ses...Bu aralar bebek taklidi yapmayı çok seviyor...Acaba niye diye de düşünmüyor değilim...Kucağıma yatıyor, ben bebek oldum diye...Agu bugu konuşuyor...Öpüp koklamama bayılıyor...Bizi mi özlüyor acaba? Okul iyice rayına oturdu, tam gün orada...Hatta geçen hafta 2-3 gün öğlenleri uyumuş bile...Çok benimsemiş durumda...Bir ara pazar günleri yarın okul var mı diye sorunca sen işe gitme, tatil olsun gibi cümleler kuruyordu...şimdi soruyor, evet yarın okul var diyince sırıtıyor...Ayası haftaiçi ve haftasonu günlerini öğretmiş...Bir eliyle beş parmağını açıyor, bunlar okul günleri diyor, diğer eliyle 2 parmak, bunlar da tatil diyor:) Dışarıda hep yanımda, hep arkadaş, hiç zorlamıyor...Durunun eskiden alışverişte koştumacaları olsa da, yanımızda elimizden tutup yürümeyip kendince haylazlık yapsa da tutturması hiç olmadı...Her türlü oyuncakçı, her türlü mağazaya girsek de, dolaşır, çıkar, 1 kere bile bişeyi istemezdi...İstemez...Ama ilk defa dün uyduruk bir köpek için ortalığı yıktı...Saçma sapan birşey olmasa, evde benzeri olmasa hadi alıyım...Almadım...Sonra da ilk defa tutturdu alsa mıydım diye pişman oldum, sonra da yok yok doğru yaptım dedim:) böyle çelişkili birşey annelik işte...bu arada Duru'ya d.günü hediyesi olarak kaplumbağa aldık...Çıldırmış durumda tabi...Bu kadar hayvan seven, kedi köpek seven birini keser mi bilmiyorum ama şimdilik çok mutlu...Kaplumbağa için aynı şey söylenir mi bilmiyorum:) Sürekli miniğin elinde çünkü...Gerçi sevgiyi anlıyordur o da di mi diyerek avunalım:) Haftasonu Aslı'nın d.günündeydik...Nasıl yapsak, nasıl gitsek diye düşündük taşındık, kaptık Duru'yu gittik akşam yemeğine Bistro 33'e...Valla o kadar güzel oturdu ki büyüklere taş çıkarır cinsten...23'e kadar oturduk, sonra Babaannesinde uyutup biz, tekrar aktık gece alemine...Bu formül hiç fena olmadı, gece hayatına dönüşümüz böylece muhteşem olacak:) Bu aralar herkes bitti sizin zor döneminiz diyip duruyor...Valla öyle galiba...Tabi hep bişeyler zor olacak, hep bir çaba, hep bir koşturma...Bir insan yetişiyor ne de olsa...Ama gerçekten de o bebeklik halleri, zorlukları bitti galiba...Arkadaş gibi geliyor her yere bizimle...Ha oluyor bazen tabi mızmızlıkları ama onlar da olcak o kadar denicek türden...Her dönemi ayrı tatlı, ayrı keyifli, kim bilir bunu kaç kere yazmışımdır ama bu dönem ayrı bir keyif galiba:))