Duru Tenis oynasın isteriz tabi...Ama kendi de isterse...Geçen sene daha tek başına adım atamazken giriyordu kortlara...Bu sene seyircisi oldu Eniş'inin...Seneye de kim bilir elinde raket koşar topların peşinde...
Tamam biz sabırsızız... Bilmediğimiz, tanımadığımız bir ruh hali içinde bekliyoruz seni... Heyecandan avuçlarımız terliyor... Peki sana ne demeli... Ne bu heyecan... Yazık değil mi annenin karnına... Yumrukluyor, tekmeliyor, O minik ellerin, kolların, bacakların... Vurdukça vuruyor... Yaklaşık iki buçuk ay sonra benim karnımdasın... Kalbim duruyor...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder