Gülçiçek:)

Uzun zamandır çok mutluyum, mutluyuz, ailecek...Nazar değmesin diye yazamadım, elim gitmedi, oysa o kadar çok istedim ki yazmak...Pazartesi günü bu halini görünce ve herşeyin yolunda gittiğini öğrenince Annesinin de izniyle karşınızda Gülçiçek:)...Bu nasıl isim demeyin, şu anda kimse isme karar veremeden bizim minik, kardeşi için isim koydu bile:) Nereden duydu, nereden buldu hiiiç bilmiyorum...Artık ismi ne olursa olsun, galiba biz bir süre Gülçiçek diyicez mecburen bebişimize:)) Benim canım kuzenim, kardeşim, bitanem Anne oluyor ve Duru'da abla:) O kadar sabırsızlıkla bekliyor ki bizimki, telefonda Selenle her konuşmasında doğdu mu diye soruyor:)) Hepimiz heycanlıyız...Bu minik prensesin özellikle Annesi, Babası nasıl heycanla bekliyor...Ben mi? Tarif edilemez...İnsan kendi yaşarken daha farklı hissediyor, bazı şeyleri daha normal kabul ediyor da, bu şekilde çok daha farklı, daha mucizevi...Doktor kontrollerinde ağlıyorum her seferinde ya:) Çok tatlı benim yeğenim, TEYZE oluyoruuuum:)...Şimdiden hoşgeldin ailemize...