Biricik kızım artık 4 yaşında, büyüdü, abla oldu kendi deyimiyle...Artık kendi işlerinin çoğunu kendi halleden, okuluna bayılarak giden (özellikle bu sabah, d.günü kutlaması yapılacak ya, anne, baba da okula gidecek ya:)), bize yeri geldiğinde arkadaşlık yapan, unuttuklarımızı hatırlatan, keyifle beraber tüm oyunları onun kurduğu oyunlar oynadığımız, bebeklere bayılan, nerde görse ablalık yapan:), babasına aşık, Taçspora yüzmeye giden (4 yaşında yazdırırız dediğimizde ne kadar da uzak gelmişti zaman), okulda Piyano dersleri alan, arkadaşlarını çok seven, arkadaş canlısı, biraz inatçı, ama söz dinleyen, en çok annecilik, öğretmencilik oynamayı seven, babasının hikayelerine ve kitap okumasına bayılan, bu aralar minie ve hello kitty yerine prenseslere ve rapunzele kafayı takan, çok çok sosyal (kendi 2 yaşıyla karşılaştırıldığında), herkesle sohbet eden, sıcak, biraz bazen azgın, genelde uyumlu, kendi dediği olsun isteyen ama ikna da olabilen, Ayasına, Oyasını çok seven, Dedeleriyle arkadaş gibi oynayan, hemen her yemeği yiyen (porsiyonları hala kendince), en çok balığı seven, hala trambolinde zıplamayı çok seven, hala bazı kelimeleri çok komik söyleyen ( kaymon, lilomota, masalef gibi), kendi kendine oturup kitap okuyan, bilezik ve kolyelere bayılan, kokoş hatta rüküş, hayvanlarla başka türlü bir ilişkisi olan bir minik hanımefendi oldu bizimki...Seni çok seviyoruz aşşşşkım...Nice yıllara hep beraber inşallah...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder