Bir İlk Gerçekleşti...

Durucuk doğduğundan beri haftaiçi bizi görmez, göremez sabahları...Genelde 8den önce kalkmaz çünkü...Biz de köprü mağdurları olarak 7de çıktığımız için karşılaşmayız:) Bu sebepledir ki bizi pek yolcu etmeyi bilmedi, öğrenemedi, sevmedi...Biz de 1-2 sefer dışında onu zorlıycak bir ayrılık sahnesi yaratmadık...1 haftadır minnoş 6.30-7.00 dedin mi dikiliyor ayağa...Kullandığı nefes açıcı ilaçlardan mı, artık akşamları 20.30 gibi yatmasından mıdır bilinmez hoop Ayaaa diye sesleniyor Anneme...Annem de biz çıkmadan 15 dakika önce geldiği için giriyor odasına...Biz de onlar odadan dışarı çıkana kadar hızla hazırlanıp atıyoruz kendimizi apartmana...Ben pek sevmedim bu kaçar gibi gizli çıkmaları ama napalım dedik...Neyse gelelim bugüne...Dün de Annemle hiç sevmiyorum böyle kaçar gibi çıkmayı diye konuşmamızın üzerine Annem girdi Durunun odasına...Annem Babam gitti mi dedi, Annem de içeride giyiniyorlar diyiverdi...Biz Borayla birbirimize baktık, haydi bakalım...Neyse geldi yanımıza, gitti oturma odasına, dolaştı, tv açıldı, izlemeye başladı derken biz kapının önündeyiz paltolarla...Durucum biz gidiyoruz dedik, öptü bizi, yolcu etti...Sadece azcık hüzün vardı bakışlarda, o kadar...Akşama görüşürüz dedi, bir de bana camdan el salladı...Ohhh..Arkamdan "ama ben Annemle Babamı çok seviyoruuum" demiş...Annem de onlarda seni dünyalar kadar seviyor, akşam gelcekler demiş, oyunlara devam:) Benim kızım biraz daha büydüğünü gösterdi bugün...Ben yine uyusun isterim bi 1 saat daha ama artık kalksa da sabah görmüş, öpmüş olucam o pamuk yanaklardan...