Hastalık...

Valla 1 haftadır Duru'nun hastalığı mı desem, işimin yoğunluğu mu, hastalık kaynaklı keyifsizlik mi, haftasonu evden 1 adım dışarı çıkamamak mı...Yazamadım...Geçen cumartesi Duru bir hastalandı, bugün ilk defa okula gitti, dışarı çıktı...Üst solunum yolları enfeksiyonu, ağırından...İşteki arkadaşım küçük bebeğinden dolayı uykusuzluklardan bahsederken, ooh bizim o dönemler geride kaldı derken, öküsürük ve ateş bitirdi miniğimi ve uykularını...Biz de 2-3 saatlik uykularla ayakta kaldık...Bir de üzerine işten 23'lerde çıkmalar...Anlayacağınız bugün de (evet cuma, evet bayram öncesi) 22'lerde çıkıcağımı öngörürsek bu tatil mis gelicek mis...Ateş 4 gün sürdü...Öksürük hala biraz var ama geceleri gitti...2 gecedir uyuyoruz...Şimdi göz iltihaplanmasıyla uğraşıyoruz, ateş kaynaklı...Bu arada ihmal ettiğimiz göz doktoruna da gitmiş olduk, ve iltihaplanmayı saymazsak tertemiz gözler, benim ve boranın bozuk gözlerimize inat...Nazar değmesin...Detaylı bir muayene, muayeneden resmen zevk alan Duruş...6 ay önce deseler bu sorunsuz muayeneleri inanmazdım...Neyse 1 hafta okul arasından sonra biraz merak ediyordum, napıcak, okula giderken itiraz edicek mi diye...Bugün okula gideceğini duyunca çok sevinmiş...Güle oynaya gitmiş...Annemi öpmüş, içeri koşmuş...Oldu oldu okullu oldu...Bayrama sağlıklı giriyoruz çok şükür...Güzel güzel gezicez, İzmit'e gidicez...Geçen hafta kaçırdığımız tiyatro'ya gidicez, geçen hafta ertelediğimiz asistan gurubuyla buluşmamızı yapıcaz...Hem de kahvaltı yerine rakı balık:) Bekle bizi tatil...Cunhuriyet bayramında mikrofana bağıra bağıra şiirini okumuş...2 kişi okuyabilmiş zaten...Yıldızı oldu bugünün demiş öğretmenleri...Daha görüntüleri alamadık, alıcaz...Bu aralar Babacı olduk yine, 1.5 yaş öncesine döndük...Dedikleri 3 yaş aşkı başlıyor mu ne? Beni de tam satmıyor ama Baba da Baba diyor...Bayram sonrası Bora 1 hafta olmıycak...Fransa'da...Bakalım hasret günleri bizi bekliyor...En çok da Duruşu:)
Bu arada haftasonu dışarı çıkmak anlamında bir tek Annemlere Pazar akşamı yemeğe gittik...Annemlerin dostları yemekteydi...İlke'de gelicekti...İlkeyle araya seneler girdi, görüşemedik resmen...Haberleşemedik, annelerimizden aldığımız haberlerin dışında...Gerçek dostluk o an ortaya çıkıyor...Hiç zaman girmemişçesine, aynı heyecan aynı istekle, bıraktığımız yerden saatlerce sohbet ettik...Duru ve Bora'yı eve gönderdik yemekten sonra, gece yarısına kadar devam ettik...O kadar özlemişim ki...İnsan bu kadar görüşmemenin üzerine yadırgamıyorsa dostum desin ona...Ben diyorum...