Özlem...

Birkaç zamandır daha bir özlüyor bizi...Eve geldiğimde daha bir coşkulu seviniyor, daha bir sıkı sıkı sarılıyor...
Bu aralar dilinden dökülenler:
"Anne sen sakın işe git ıı ıııh"
"Anne seni çok seviyoyuuumm"
"Anne sana çiçek ver" diyip vazonun içindekilerden illaki veriyor, öpüyor ve yatana kadar çiçeğin elimde olup olmadığını kontrol ediyor:)
"Anne sen sakın üzül ıı ıııh"
Şarkılar söylüyor...En sevdiklerimiz Yağmur Yağıyor ve Küçük Asker...
Bir de "tüfeğimi siliyorum" dediği kısım var ki orada yemeye başlıyorum onu...
Yanaklarının biri benim, biri Bora'nın...Ama hep aynı yanak benim...Hiç şaşmıyor...Gel o zaman o yanağı bir öpiyim diyorum, "Öp ıı ııh, ye yeee" diyor:)
Kitap okutuyor bize çokça...Gerçi en minik halinden beri kitaplara ilgisi vardı ama şu anda 20-25 sayfalık minik kitapları sonuna kadar kıpırdamadan dinliyor...Kucak kucağa, yorum yapa yapa...
Yazdım, yazdım özledim...Hadi akşam olsa da eve gitsek:)