Akşamları yemeğe çıkıyoruz...Bir porsiyon yemek de bana söylüyorlar artık...Masada resim yapıyorum, hamurlarımla oynuyorum...Sıkılınca aşağı inip etrafı dolaşıyorum...Yemek sonrası Starbucks keyfimiz de eksik kalmıyor...Bakınız aşağıya...
Çok güzel söz dinliyorum...Ama arada bir tutturuyorum da...Fakat bunun pek işe yaramadığını da anladım bu aralar...Giymek istediğim şeyleri kendim seçiyorum sabahları...
Lazımlığımı benimsedim bayağı...Gerçek anlamda 1-2 sefer dışında pek kullanmadım gerçi ama kimsenin de acelesi yok bu konuda galiba...Gerçi ben tuvaletimi bayağıdır söylüyorum onlara...Kendileri bilir:)
Doktora gittiğimizde ağlamalarım azaldı, napıyım korkuyorum...Ama artık muayene etmesini izliyorum sessizce...Aşı yaptığı zamanda Annem kafamı çevirmeye çalışsa da nasıl yapıldığını izliyorum ta ki ilaç kolumu yakana kadar...Ondan sonrasını ne siz sorun ne ben söyliyim...
Taklit yapma bu aylarda hat safhada...Herşeyi taklit ediyorum...Annemin makyajını, Babaannemin (Bababamın) manikürünü, herşeyi anında taklit ediyorum...Çevremdekileri güldürdüğüm için de ben de gülmeye başlıyorum...
Dün akşam yemeğimi başından sonuna kadar kendim yedim...Dişlerim tamamlandı sayılır, 1-2 tane kaldı sanırım...
My Gym'de öğretmenlerle yapılan takla vs. gibi zor hareketleri çok sevmeyen ben, şimdilerde ilk yapmak isteyenler arasındayım...Hatta bir defa daha yapmak isteyip, tekrar sıraya geçiyorum:)
Kitap okuyorum artık...Bana oku kızım dediklerinde başlıyorum "gulu galu" diye okumaya:)
Uzuuun uzun anlattım ama dile kolay 1.5 yaş...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder