Akşam annemler eve geldikten sonraki hallerim...Bir ordayım, bir burda... Herşeyi inceliyorum...Öğreniyorum...Kısıtlama yok, ama bozmak, kırmak, dökmek de yok valla:)
Tamam biz sabırsızız... Bilmediğimiz, tanımadığımız bir ruh hali içinde bekliyoruz seni... Heyecandan avuçlarımız terliyor... Peki sana ne demeli... Ne bu heyecan... Yazık değil mi annenin karnına... Yumrukluyor, tekmeliyor, O minik ellerin, kolların, bacakların... Vurdukça vuruyor... Yaklaşık iki buçuk ay sonra benim karnımdasın... Kalbim duruyor...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder