Yarın 1 yaşına giriyorum...Nasıl geçti bu 1 sene anlamadım valla:)Annemin karnında geçen o muhteşem 9 ayı saymazsam ciğerlerime dolan hava ve verdiği acı üzerine bir ağlamayla başladı herşey...
Anne sütü, gaz çıkarma, alt değiştirme ve uyumayla geçti ilk 2-3 ayım...
Sonra yavaş yavaş annem ve babam dışında da insanların olduğunu fark ettim...Kah yadırgadım kah sevdim..
İlk 6 ay annemle birlikteydim...Katı gıdalara geçer geçmez annem işe başladı...
Ve çok sevdiğim anneannem,banaanem ve dedelerim gelmeye başladı hergün bize...
Annem hergün hevesle ve özlemle geldi işten...Ama sıkı bir babacı olan ben yine babamın kollarına attım kendimi...Baba hevesimi alınca annemle oyunlara daldım çoğu zaman...Beraber çılgınlar gibi güldük, eğlendik...Yaz geldi...Bir sürü tatil yaptık...Denize girdim bol bol...Yemek yedirme çabaları, 6. hastalık, nezle, deniz, güneş, emekleme, ayağa kalkma, ilk hecelerim derken yazı da tamamladık...Artık herşeyin tam anlamıyla farkındayım...Konuşamasam da kim ne derse anlıyor ve yapıyorum...Gel, ayağını uzat, dişlerini fırçala, çorabını giy, elbiseni giy (giyemesem de çokça çabalıyorum:)) hayvan taklitleri yap vs. dediklerinde hemen yapıyorum...Evde annem ve babamla oynadığımız saklambaç ve yakalamaca en sevdiğim oyunlar arasında...Ve şimdi yarın güzel bir doğumgününe hazırlanıyorum...Annemlerin dediğine göre birşey anlamayacak olsam da herkese güzel birgün ve fotoğraflar da bana anı olacak...Umarım her doğumgününde çocuk hastalanır talihsiziliği benim başıma gelmez de gelen arkadaşlarımla güzel ve unutulmaz bir doğumgünü yaşarım...Hem ayrıca bana büyüdü, çocuk oldu diyorsunuz, o yüzden niye anlamıyım ki...O kadar güzel anlayacağım ve eğleneceğim ki...İleride de fotolardan bakıp bu güzel d.günü için öpücüklere boğacağım sizi:) Şu anda annem klavyeyi istiyor ilk defa benden, veriyorum:)
Aşkım benim, tatlı cadım, çılgınım, canım kızım, Durum...1 sene nasıl geçti esas ben anlamadım...Buradan ilk defa sana hitaben yazıyorum...Seni babanla çok istediğimiz günler dün gibi...Ve senin haberini aldığım o gün...Bana önce harika, unutulmayacak, çok defa daha hamile kalabalirim dedirten bir 9 ay yaşattın...Ve 10.10.2008 günü 19.25'te ilk defa kucağımıza aldık seni...O an yepyeni bir hayat başladı bizim için, tüm ailemiz için...Hala , 1 sene olmasına rağmen inanamıyorum hayatımıza katılmana, hayatımıza kattıklarına...Hala çoğu kez nereden geldin sen, iyi ki geldin sen diye seni severken buluyorum kendimi...Herşeyini hayranlıkla ve merakla izledik 1 sene boyunca...Beraber ağladık, eğlendik, güldük, yedik, içtik, yüzdük, uyuduk vs. 1 sene ve öncesi 9 ay herşeyiyle çok güzeldi...Bunu güzelleştiren sana ve bu süreçte her anda yanımda olan herşeyinle ilgilenen ve daha iyi baba olamaz dedirten "aşkın" babana sonsuz teşekkürler...Tabi bu süreçte anneanne, babaanne ve dedelerinin hakkının ödenmeyeceğini ve teşekkürün bile az kalacağını yazmadan edemeyeceğim...Buradan hep senin dilinden yazdık...Ve böyle devam edeceğiz...Ama bu özel gününde birşeyler yazmak istedim...Seni o kadar çok seviyorum ki bunu ne kimse tahmin edebilir, ne de kimse anlayabilir...Belki her anne, baba anlar ama herkesin sevgisi kendine büyük...O yüzden kimse anlayamazmış gibi gelir insana...Seni çok seviyorum tatlı cadı, fırlamam benim...İyi doğdun, iyi ki geldin...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder