Erkek-kız arkadaşın vardır: Ne zaman evleniyorsun?
Evlenirsin: Çocuk ne zaman?
Çocuk olur: 2. çocuk ne zaman?
vs. vs.
İşte uzun zamandır üzerine yazmak istediğim konu...
Herkes şimdi Duruya kardeş demeye başladı bile.
Ben tek çocuk olarak büyüdüm...ve her zaman her yerde söylerim hiçbir dezavantajını da görmedim. Bunun iki sebebi var: Annemin, babamın bana yaklaşımı ve kardeşten öte hayatımdaki insanlar. İnsanın aynı anne babadan kardeşi olmayabilir. Ama hayatında öyle insanlar olur ki kardeşten öte.
Onlarla büyür. Onlarla türlü oyunlar oynar, tiyatrolar hazırlar, sunar, kimi zaman kızar, ablalık yapıyım derken yediği dondurmayı çöpe attırır, kimi zaman dertlerini dinler, kimi zaman derdini anlatır. Bazen kimseye söyleyemediğini söyler, bazen en mutlu haberini herkesten önce onlarla paylaşır. Hayatımdaki en güzel haber olan Duru gibi. İşte bu kardeşlik değil de nedir...
İşte hayatımdaki ilk kardeşim...Sırdaşım...Dostum...Ben 3 yaşındayken doğmuş. Sevgili kuzenim benim. Daha 3 yaşındayken tek başıma kundağıyla kucağımı almışım onu. Ve şimdi Durumuz inmiyor kucağından. Bazen benimle karıştırıyor sanıyorum Selen teyzesini:) eee teyze anne yarısı diye boşuna dememişler...
Ve 5 yaşındayken gelmiş dünyaya diğer canım...Önceleri ablalık yaptığım şimdi ki dert ortağım. Gaye halası Almanya da okuduğundan Duruyu bir kez görebildi. (Duru fotoğrafta var ama:)) Ama neyseki yakında temelli aramızda. Bazen beni tanımayacak diyor, üzülüyor ama onun sevgisi, sıcaklığı bir kere görmeyle işlemiştir Durunun içine. Eminim gelince Duru inmeyecek kucağından.
Ve gerçekten ablalığı tattıran diğer canım, Canikom... O da şu anda Rusya da çalışıyor. Ve bugün doğumgünü...Nice yıllara Canikom...Duru ilk 6 ayda tanıdı Can dayısını...Şimdi uzaklarda olması hiç önemli değil, gelince atlayacak yine kucağına, hiç inmemiş gibi...
Ben 3 kardeşim var derken gayriresmi olarak 10 sene önce resmen 5 senedir bir kardeş daha kazandım. Boranın kardeşi Tolga. Onunla dertleşmek, konuşmak, paylaşmak o kadar keyifli ki...Durunun doğumunda askerde olmasına rağmen geldiği andan itibaren Duru amcasını bir kere bile yadırgamadı...Bir oynuyorlar ki görülmeye değer...Fotoğraf makinesini bırakamıyorum elimden...İşte böyle...Kardeş belki önemli ama kardeşten öte insanlara sahip olabilmek daha önemli...
İyi ki varsınız...Sizi çok seviyorum...
1 yorum:
Canim kuzenim... Ne kadar güzel tercüman olmussun kendi hislerine ve bir o kadar benimkilere de. Bana su güne kadar her daim gösterdigin o ablalik, o korumacilik, yol göstericilik olmasaydi, hayat benim icin hep bir acidan eksik olurdu. Aramizdaki özel bagin ve dayanismanin her gecen gün güclenmesi dilegiyle. Senin cocugunu kucaklamak ve onun saglikli bir sekilde büyüdügünü, ileride basarilara imza attigini görmek benim su an hissedebilecegim en büyük mutluluk. Insallah hep beraber en güzel günlere...
Yorum Gönder