Duruş Çekimlerde...

Çalıştığım markaya marka yüzü bir çocuk aramamızla başladı bütün hikaye:) Reklam ajansımız illa Duru'yu getir, onu deneyelim dedi ki bizim isteğimiz 8-10 yaşlarında bir çocuktu...Neyse eğlenceli olur, belki deneyim olur, belki ufak tefek işlerde yer alır diye, aldım Duruşumu gittik cast ajansına...Hemen saçlar yapıldı, kıyafetler giyildi, Duru'nun keyfine diycek yok, en sevdiği şeyler...Çekimlere gelince poz vermek de en büyük zevklerinden biri olmasına rağmen 2-3 saatlik bir çekim anladık ki 4.5 yaşında bir çocuk için zormuş:) Yani esasında reklam olsa, daha hareketli bişey olsa belki ama tek bir poz için kuzucum yoruldu, coştu, azdı:) Hiiiiç mımızlık yapmadı ama bir enerji patlaması yaşadı...1-2 poz veriyor, hooop koşturmaya başlıyor, hadi yakalamaca oynayalım diyor ordakilere:)...Sonuç olarak verimli geçmediğini gören ben, hemen yedek 10 yaşındaki  castımızı çağırdık...Onunla bile 3 saat sürdü çekimler...Duruşun olmasını çok isteyen fotoğrafçımız ben yine de Durunun fotolarından yapmaya çalışcam dedi ve güzel, keyifli geçen günün sonunda ayrıldık ajanstan...İlla ki çocuk cast ajansımıza kayıt yapalım Duruyu dediler...Bakalım, önümüzdeki haftalarda belki gideriz...Zor iş ama işi biz seçebiliyoruz, daha az yorucu minik işler için de neden olmasın diyoruz...Hem gittikçe de iyice alışır dediler...Sonuç olarak aşağıdaki gibi bir Duru pozu ve ablanın pozu çıktı ortaya...Benim işim de biraz zordu, hem işveren, hem cast'ın Annesi:) Ablayı seçtik, neden mi, tabi poz daha profesyonel (çok deneyimi varmış ablamızın) hem de en önemli sebebi eller...Benim miniğimin miniminnacık elleri nasıl tutacaktı ki o dağı, söyler misin:)))))

Ela'mız geldi...

Duru'nun kardeşi, benim yeğenim, ailemizin miniği, ismiyle birlikte geldi...1 gece önce, Annesinin Babasının belirlediği isimle geldi minnoşumuz...O kadar heycanlıydım ki tam 1 hafta önce bugün...Koştura koştura hastaneye gittim sabah...Güle oynaya Selen'i gönderdik doğuma, sonra hoooop minişimiz geldi, tüm bakımı yapılırken gözyaşlarımı tutamadım ben...Selen'le odada buluşmaları ise görülmeye değerdi, tüm hastaneyi ağlattı ikilimiz:) O kadar güzel, tatlı bir minnoş ki, o kadar acayip bir duyguymuş ki, o günün sonunda hastaneden çıktığım anda özlemeye başladım Ela'yı...Ertesi gün ise büyük buluşma vardı...Nam-ı diğer Gülçiçek ve Duruşum...Başını Ela'nın bacak kısmına koydu, öylece kaldı benim miniğim...Yine harika birgün geçirdik...Ben nasıl görmeden durucam Ela'yı bilemiyorum...Yarın Gaziantep'e gidiyoruz...Çekirdek aile...Gezmeye, tatile, yemeye:) Dönüşte soluğu Selenlerde alıcaz herhalde...Hastane fotolarını paylaşacağım, mükemmel fotolar çekildi...Bunlarla şimdilik idare edelim:)
Seni çok seviyoruz Ela'cım, iyi ki geldin, iyi ki doğdun...
Yeğenim benimmmm...

Hayvanlar ve Duruş...

Çok seviyor hayvanları, öyle böyle değil, severken, dokunurken kendinden geçercesine...Çıldırıyor tek kelimeyle...Geçtiğimiz haftasonu Polonezköy'de de öyle oldu...Köpekler, pony'ler, horozlar, deve kuşları derken bir yılan kalmıştı sevmediğimiz:)...Elleyemedim ben ki ben de hayvanları severim ve hiç korkmam...Ama yılan diyince de bi dururum...O durmadı ve arkadaşı Asya ile sevdiler...Fotolara dikkat, o kadar seviyor ki bir süre sonra kendinden geçip, ellerinin tersiyle sevmeye devam ediyor, yetmiyor normal sevmek:)))