Geldik bile...

Yunanistan Dedeağaca gittik geldik bile...Duru Sapanca'ya Babaaneye gitti bile...Biz çocuksuz hayata geçtik bile...Ne çabuk geçiyor zaman...Duru'yu çok özlüyorum, özlüyoruz...Burnumda tütüyor resmen ama bir yandan da Bora ile kendimizi şaşırdık, ne yapsak, nereye gitsek, ne aktivitelerde bulunsak bilemedik...Tenis mi oynasak, sinemaya mı gitsek, şaşırdık kaldık, tuhafız:) Ama bugün sinemadayız...Cuma gününü de iple çekiyoruz...Minnoşuma sımmmmsıkı sarılmak için...
Dedeağaç çok güzel geçti...Duruyla heryere gidilir bundan sonra...O kadar mutlu oldu ki o da, yüzünden gülmesi hiç eksik olmadı...Emre ile olması da çok iyi oldu...Detayları ve fotoları daha sonra paylaşacağım...Aşağıdaki videoyu bir an önce paylaşmadan edemedim...Bizim kızımız oryantelmiş de haberimiz yokmuş, bir önceki postta gösterisindeki dansıyla bizi şaşırtmıştı, bununla ağzımız açık kaldı, bana çekmediği kesin kızımın da, kime çekmiş acaba:) Zeki dedesi diye şüpheleniyoruz:) Ne hareketler, ne figürler...Bir de müzike uyumlu ki sormayın:) Gittiğimiz bir yunan lokantasına gelen 3 sokak çalgıcısı eşliğinde karşınızda Duruşum:)

http://youtu.be/DJ0DfzAMib4

İçimdekiler Kelimelere Dökülmüyor Henüz...

O kadar duygu yüklüyüm ki ne yazacak ne de üzerinde oturup konuşacak gücüm var...Kızımın yarın yuvasındaki son günü ve veda partisi olacak...Ben mi çok duygusalım, okulumuzu mu çok çok seviyoruz, yoksa normal mi bilemiyorum ama içimi tarif etmem imkansız...Dokunsalar ağlayacak modda geziyorum 1 haftadır...Üzerine bir de Pazar günü gösterisi olunca koptum ben...Belki yazı kısmı sonra gelir, gösteriyi de anlatırım, içimdekileri de...Ama şimdilik gösteriden bir dans show var:) Bunun dışında drama, koro vs. de oldu ama Bora bunu o kadar güzel bir yerden çekmiş ki durup durup izliyorum, gözyaşlarımı tutamıyorum...Teşekkürler Yeni Dünyalar...Herşey herşey için...Ve en büyük teşekkür de tabi ki Emel Öğretmenimize...

http://www.youtube.com/watch?v=9MWjEG7Sluo

İçimden Hiç Gelmedi...

Yazasım yok, o kadar mutsuz kalkıyorum ki hergün...Yüzüm gülmüyor, bir tek Duru'nun yanında işte biraz...Tatsızız, ailece, ülkece...Hatta bu vesile ile blogu kapatsam mı artık dedim ama Duru'nun anasınıfa başlamasıyla kapatmaya karar verdim:) Eeee kızım büyüdü, tam bir okullu oluyor, hem bu haberi atlamak istemem bu blogta, hem de veda için güzel bir noktaya gelmiş oluyoruz...Çok foto birikti, bunları paylaşmak hiç istemedim bu dönemde ama Duru'ya da hatıra kalması açısından ancak biraz kendimi toparladım, paylaşmaya karar verdim...İlk foto ile özellikle başlamak istedim...Oradaydım, oradaydık Bora ile dönüşümlü...

 Borga'yı çoook seviyor...

 Asmalımescitte bir prenses...

 Bora ve erkek grubunun bizdeki poker gecesinden Duruş da nasibini aldı:)

 Dukamızla...

 Ve yavru kedilerle...Hergün okul çıkışı 1 saate yakın bahçede arkadaşları ve daha çok kedilerle:) Annemler olmadığı için ben alıyorum minnoşumu okuldan...

Batularda çoşarlarken...

 Babalar ve çocukları Antalyaya çekime gidiyor...Duru ve Batu ünlü oluyor:) Bir otelin katalog çekimi için seçildiler...Biz izin alamadık Anneler olarak, 5 senedir ilk defa 3 gün evde yalnızdım:)

 Otele vardıklarında...

 Çekim aralarında eğlenirken...

 İlk kareler...

 Çekime devam...

 Bora'nın d.günü, uzaktan yapmış olduğum süpriz organizasyon:)

 Eloşumuzla haftasonu...Nasıl seviyor kardeşini anlatamam...Birgün beni okuldan alsın diyip diyip duruyordu...Selencim de dün geldi Ela ile, Duruşu birlikte aldık okuldan...aman ne sevindi, ne hava attı arkadaşlarına, kardeşim geldi diye:) Elam da bir tatlı, bir uslu, nazar değmesin, anlatamam...

Sonrasında akşama kadar bizdeydik...Pek bir felekten gün yaşadık, harikaydı...Galiba 20 gündür ilk defa dün yüzüm gerçekten güldü, bir nebze iyi hissettim kendimi...

Ve yazın programımız; haftaya çarşamba Duruş okuluna veda ediyor:( Pazar günü yılsonu gösterileri var...bu sene sanırım daha da bilinçli ve keyifle sahnede yerini alacak...Perşembe Emrelerle ve Ahu ile Yunansitan yollarındayız, bu sefer minişlerimizle...Döndükten sonra Duruş Temmuz da babaanne ile Sapancada...Biz de haftasonları...Bu sene böyle olsun dedik, Babaannemiz kıyamadı, zaten yeni bir okula başlayacak, anasınıfına geçecek, güzel tatil yapsın istedi, biz de sevinerek yolluyoruz Duruyu...Eminiz çok güzel vakit geçirecek bu sene de orada...Ağustos'ta Arturdayız kızımla, babamız da gelip gidecek...Sonrasında ise Denizatı Duruyu bekler:) Hem heyecan hem de hüzün var ben de...Bu okulumuzu ve öğretmenimizi o kadar seviyorduk ki, alışmak Duru için zor olur mu bilemem ama bizim için benim için çok zor olacak...Bayağı bayağı okullu oluyor minik, gözlerim doluyor ve o yüzden konuyu kapatıyorum:)